
به اشتراک بگذارید

به اشتراک بگذارید
💡 با Proxmox VE، یک سرور اختصاصی چند سرور مجازی مستقل میشود
🔶 سرور اختصاصی آماده مجازیسازی
⚠️ هشدار: ZFS را روی RAID سختافزاری نصب نکنید

🔸 نکته فنی: KVM و LXC در Proxmox
| مورد | حداقل (مستندات) | پیشنهادی (مستندات) | پلن وبداده |
|---|---|---|---|
| پردازنده | ۶۴ بیتی با Intel VT یا AMD-V | با VT-d برای Passthrough | 2x Xeon E5-2680 v4 |
| رم | 1GB بهعلاوه مهمانها | 2GB بهعلاوه مهمانها؛ ZFS حداقل 8GB | 64GB DDR4 ECC |
| ذخیرهسازی | یک دیسک | SSD افزونه، RAID با BBU یا ZFS | 1TB NVMe |
| شبکه | یک کارت شبکه | چند کارت شبکه برای کلاستر | پورت 10Gbit/s |
sha256sum proxmox-ve_9.*.iso
cat > /etc/apt/sources.list.d/pve-install-repo.sources << EOL
Types: deb
URIs: http://download.proxmox.com/debian/pve
Suites: trixie
Components: pve-no-subscription
Signed-By: /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg
EOL
wget https://enterprise.proxmox.com/debian/proxmox-archive-keyring-trixie.gpg -O /usr/share/keyrings/proxmox-archive-keyring.gpg
apt update && apt full-upgrade
apt install proxmox-default-kernel && systemctl reboot
apt install proxmox-ve postfix open-iscsi chrony
apt remove linux-image-amd64 'linux-image-6.12*'
update-grub
apt remove os-prober

auto lo
iface lo inet loopback
iface eno1 inet manual
auto vmbr0
iface vmbr0 inet static
address 192.168.10.2/24
gateway 192.168.10.1
bridge-ports eno1
bridge-stp off
bridge-fd 0
auto eno0
iface eno0 inet static
address 198.51.100.5/29
gateway 198.51.100.1
post-up echo 1 > /proc/sys/net/ipv4/ip_forward
post-up echo 1 > /proc/sys/net/ipv4/conf/eno0/proxy_arp
auto vmbr0
iface vmbr0 inet static
address 203.0.113.17/28
bridge-ports none
bridge-stp off
bridge-fd 0
| روش | نحوه کار | مزیت | محدودیت |
|---|---|---|---|
| Bridged | vmbr0 به کارت فیزیکی وصل است | سادهترین تنظیم | به پذیرش چند MAC نیاز دارد |
| Routed | میزبان ترافیک را مسیریابی میکند | فقط یک MAC روی پورت | تنظیم مسیر در میزبان و مهمان |
| NAT | شبکه خصوصی با MASQUERADE | بدون مصرف IP اضافه | دسترسی ورودی فقط با Port Forwarding |
qm create 101 --name web01 --memory 4096 --cores 2 \
--cpu x86-64-v2-AES --scsihw virtio-scsi-single \
--scsi0 local-lvm:32,iothread=1 --net0 virtio,bridge=vmbr0 \
--cdrom local:iso/ubuntu-24.04-live-server-amd64.iso --ostype l26
vzdump 101 --mode snapshot --compress zstd --storage local
📚 چرخه پشتیبانی هر نسخه

بله. نرمافزار Proxmox VE متنباز است و با مجوز GNU AGPLv3 منتشر میشود؛ پس استفاده تجاری هم لایسنس جداگانه نمیخواهد و همه امکانات اصلی آن بدون اشتراک کار میکند. اشتراک پولی دسترسی به مخزن Enterprise و پشتیبانی رسمی را فراهم میکند. بدون اشتراک باید از مخزن No-Subscription استفاده کنید که طبق مستندات رسمی برای سرورهای عملیاتی توصیه نمیشود؛ برای محیطهای حساس، هزینه اشتراک را در بودجه ببینید.
عدد ثابتی وجود ندارد و به منابعی بستگی دارد که به هر ماشین میدهید. روی سروری با ۵۶ رشته و 64GB رم، معمولاً رم زودتر از پردازنده تمام میشود، پس سقف تعداد ماشینها را جمع رم تخصیصیافته تعیین میکند؛ با این منابع میتوان دهها کانتینر سبک یا چند ماشین ویندوزی سنگین اجرا کرد. سهم رم میزبان را کنار بگذارید. تخصیص vCPU بیشتر از رشتههای واقعی معمولاً مشکلی ندارد، به شرط آنکه بار همه ماشینها همزمان اوج نگیرد. مصرف و فضای دیسک NVMe را هم پایش کنید.
از نظر پیشنیاز رسمی بله: Proxmox پردازنده ۶۴ بیتی با Intel VT یا AMD-V میخواهد و Xeon E5-2680 v4 آن را دارد. اما HPE نسل Gen9 را برای سیستمعاملهای جدیدتر تأیید نمیکند؛ برای نمونه، طبق اعلام خود HPE، سرورهای Gen8 و Gen9 برای Windows Server 2022 پشتیبانی و تأیید نشدهاند. پس پیش از استقرار عملیاتی، نصب را آزمایش کنید و لاگهای سختافزار و درایور کنترلر دیسک را بررسی کنید.
فقط برای ماشینهایی که باید مستقیماً از اینترنت در دسترس باشند. ماشینهای داخلی مثل دیتابیس یا محیط تست را میتوان با روش NAT روی یک شبکه خصوصی اجرا کرد و فقط پورتهای لازم را Forward کرد. این کار هزینه IP را کم میکند و سرویسهای کمتری مستقیماً در معرض اینترنت قرار میگیرند، اما مدیریت پورتها کمی پیچیدهتر میشود.
یکی از رایجترین دلیلها سیاست دیتاسنتر درباره MAC است؛ طبق مستندات Proxmox، بیشتر ارائهدهندگان میزبانی با دیدن چند MAC روی یک اینترفیس، شبکه را قطع میکنند. دلیلهای دیگر، Gateway یا Netmask اشتباه داخل مهمان و قوانین فایروال (در Proxmox یا داخل خود مهمان) است. ابتدا روش تحویل IP را از پشتیبانی بپرسید و در صورت نیاز از پیکربندی Routed استفاده کنید.
در Proxmox، vmbr0 نام پیشفرض Bridge لینوکسی است که نصاب میسازد و کارت شبکه فیزیکی را به ماشینهای مجازی وصل میکند. میتوانید Bridgeهای دیگری مثل vmbr1 بسازید؛ برای مثال یک شبکه خصوصی بدون پورت فیزیکی برای ارتباط داخلی ماشینها. پس از هر تغییر در /etc/network/interfaces، دستور ifreload -a را اجرا کنید.
به نیازتان بستگی دارد. برای یک سرور اختصاصی تکی، Proxmox معمولاً اقتصادیتر است، چون لایسنس اجباری ندارد و KVM، LXC و بکاپ را در خود دارد. ESXi برای سازمانهایی منطقیتر است که به ابزارهای VMware وابستهاند؛ پیش از انتخاب آن، مدل لایسنس فعلی و فهرست سختافزار پشتیبانیشدهاش را بررسی کنید. اگر با این هایپروایزر آشنا نیستید، مقاله ESXi چیست را بخوانید.
با یک دیسک، ext4 روی LVM سادهترین گزینه است و رم کمتری مصرف میکند. ZFS روی یک دیسک هم کار میکند و Snapshot دارد و خرابی داده را تشخیص میدهد، اما چون افزونگی ندارد نمیتواند داده خراب را ترمیم کند؛ طبق مستندات هم دستکم 8GB رم لازم دارد. در هر دو حالت، نبود دیسک دوم بکاپ خارج از سرور را ضروری میکند.