
به اشتراک بگذارید

به اشتراک بگذارید
سرور و دیتاسنتر | بلاگ وبداده
مجازیسازی (Virtualization) چیست؟ معرفی ۸ نوع رایج و کاربرد آنها

| معیار | Type 1 (Bare-metal) | Type 2 (Hosted) |
|---|---|---|
| محل اجرا | مستقیم روی سختافزار | روی یک سیستمعامل میزبان |
| سربار و عملکرد | سربار کم، عملکرد بالاتر | سربار بیشتر بهخاطر لایه سیستمعامل |
| امنیت | سطح حمله کمتر | وابسته به امنیت سیستمعامل میزبان |
| کاربرد رایج | دیتاسنتر و محیط تولید | تست، توسعه و کاربر شخصی |
| نمونهها | VMware ESXi، Hyper-V، KVM، Xen | VMware Workstation، VirtualBox |

| معیار | VMware (ESXi/vSphere) | Microsoft Hyper-V |
|---|---|---|
| نوع هایپروایزر | Type 1 (Bare-metal) | Type 1 (Bare-metal) |
| پیشینه | پیشگام تجاریسازی از اوایل دهه 2000 | عرضهشده در 2008 همراه Windows Server |
| مدیریت متمرکز | از طریق پلتفرم vCenter | از طریق ابزارهای مدیریتی ویندوز |
| اکوسیستم مناسب | محیطهای ترکیبی و سازمانی | محیطهای مایکروسافتمحور |
| مدل لایسنس | اشتراکی (پس از تغییرات Broadcom) | داخل لایسنس Windows Server |

یعنی جدا کردن نرمافزار از سختافزار. با کمک نرمافزاری به نام هایپروایزر، یک دستگاه فیزیکی را به چند منبع مجازی مستقل (مثل چند سرور مجازی) تقسیم میکنید که هرکدام جدا از هم کار میکنند، اما از یک سختافزار مشترک استفاده میکنند.
هایپروایزر نرمافزاری است که منابع سختافزار (پردازنده، حافظه و دیسک) را میان چند ماشین مجازی تقسیم و زمانبندی میکند. به آن «مانیتور ماشین مجازی» هم گفته میشود و بدون آن مجازیسازی ممکن نیست.
Type 1 مستقیم روی سختافزار اجرا میشود، سربار کمتری دارد و برای دیتاسنتر و محیط تولید مناسب است. Type 2 روی یک سیستمعامل معمولی نصب میشود و بیشتر برای تست و کاربر شخصی به کار میرود.
انواع رایج آن شامل مجازیسازی سرور، دسکتاپ، سطح سیستمعامل (کانتینر)، اپلیکیشن، شبکه، استوریج، داده و سختافزار/GPU است. پرکاربردترین نوع، مجازیسازی سرور است که پایه سرور مجازی و رایانش ابری محسوب میشود.
هر ماشین مجازی سیستمعامل کامل خودش را دارد و سنگینتر است؛ اما کانتینر روی کرنل مشترک میزبان اجرا میشود و سبکتر است. کانتینر فقط میتواند همان نوع سیستمعامل میزبان را اجرا کند، در حالی که ماشین مجازی میتواند سیستمعامل متفاوتی داشته باشد.
هیچکدام مطلقاً بهتر نیست. VMware برای محیطهای ترکیبی و سازمانی با قابلیتهای مدیریتی پیشرفته مناسب است، اما Hyper-V برای سازمانهایی که از پیش روی اکوسیستم مایکروسافت سرمایهگذاری کردهاند مقرونبهصرفهتر است. هزینه لایسنس را هم در نظر بگیرید.
مجازیسازی اندکی سربار دارد، اما با هایپروایزرهای مدرن Type 1 این افت بسیار کم و در بیشتر کاربردها بیاهمیت است. مزایای آن مثل بهرهوری و انعطاف معمولاً بسیار بیشتر از این سربار جزئی است.
بله، جداسازی ماشینهای مجازی یک لایه امنیتی فراهم میکند و مشکل یک ماشین معمولاً به بقیه سرایت نمیکند. اما باید هایپروایزر را همیشه بهروز نگه دارید، چون نفوذ به خودِ هایپروایزر میتواند همه ماشینهای مجازی را در خطر قرار دهد.
یا یک سرور با سختافزار کافی و نصب هایپروایزر (مثل VMware ESXi یا Virtualizor)، یا سادهتر، تهیه یک سرور مجازی آماده از یک ارائهدهنده میزبانی. گزینه دوم بدون نیاز به مدیریت سختافزار، سریعترین راه شروع است.