روش kill کردن کلیه processهای یک کاربر در Linux

در دنیای لینوکس، هر وظیفه یا برنامه‌ای که در حال اجراست، یک پردازش (Process) نامیده می‌شود. این پردازش‌ها توسط یک کاربر خاص (از جمله کاربران سیستمی یا کاربران واقعی) اجرا شده و منابعی مانند حافظه (RAM) و قدرت پردازنده (CPU) را مصرف می‌کنند.
اما زمانی می‌رسد که یک پردازش دچار مشکل می‌شود، منابع را به‌ صورت غیرعادی مصرف می‌کند یا باید به‌طور کامل یک جلسه کاری را خاتمه داد. در چنین شرایطی، توانایی kill کردن processهای کاربر در Linux به سرعت، یک مهارت حیاتی برای حفظ پایداری و عملکرد سرور است

چرا kill کردن پردازش‌های یک کاربر اهمیت دارد؟

• جلوگیری از مصرف بیش از حد CPU و RAM
• رفع مشکل هنگ کردن سرویس‌ها
• پایان دادن به پردازش‌های Zombie یا Stuck
• کنترل کاربران مخرب یا اشتباهی

سرور مجازی

خرید VPS با منابع اختصاصی و عملکرد بی‌نظیر تنها در وب داده

برای مشاهده انواع
سرور مجازی وب‌داده
روی دکمه زیر کلیک کنید

خرید سرور مجازی

به دنبال یک روش عملی و مطمئن برای بستن تمام پردازش‌های یک کاربر هستید؛ چه برای رفع یک مشکل واقعی روی سرور، چه برای کنترل منابع یا مدیریت چند کاربر. در این مقاله از بلاگ وب داده، همراه ما باشید تا روش‌های ساده تا حرفه‌ای را بررسی کنیم. 👇

kill کردن processهای کاربر در Linux چیست و چرا یک مدیر سرور به آن نیاز دارد؟

در لینوکس، دستور kill مستقیما پردازش را نمی‌کشد؛ بلکه یک سیگنال (Signal) به آن ارسال می‌کند. Process با دریافت این سیگنال، رفتار مشخصی از خود نشان می‌دهد. kill کردن processهای کاربر در Linux یکی از حیاتی‌ترین وظایف یک مدیر سیستم برای حفظ پایداری و عملکرد سرور است. این فرآیند صرفاً به معنی متوقف کردن برنامه‌ها نیست؛ بلکه ابزاری قدرتمند برای مدیریت منابع (Resource Management) و اعمال امنیت است.

دلایل اصلی نیاز مدیران به Kill کردن پردازش‌های لینوکس:

• آزادسازی فوری منابع: اگر یک کاربر یا اسکریپت معیوب (مثلاً یک حلقه بی‌نهایت PHP یا پایتون) منابع CPU یا RAM را به‌طور غیرمجاز مصرف کند، kill کردن پردازش‌های آن کاربر تنها راه سریع برای جلوگیری از کُندی یا از کار افتادن کامل (Crash) سرور است.
• پایان دادن به Session‌های مشکوک/هنگ کرده: در مواقعی که یک کاربر از سرور جدا شده اما Session او فعال مانده یا در صورت شناسایی فعالیت‌های مشکوک امنیتی، بستن پروسس های یک کاربر در لینوکس دسترسی آن حساب را به‌ طور فوری قطع می‌کند.
• رفع پروسس‌های زامبی: پردازش‌هایی که به حالت زامبی (Zombie) درآمده‌اند، اگرچه غیرفعالند، اما منابع جدول پردازش را اشغال می‌کنند. استفاده از دستورات Kill پیشرفته، به مدیر سرور امکان می‌دهد تا این پروسس‌ها یا والدین آن‌ها را مدیریت کند.

این ابزار به مدیر سرور این امکان را می‌دهد که کنترل کاملی بر روی سرور داشته باشد و هرگونه تهدید یا مصرف نامتعارف منابع را در لحظه برطرف سازد.

مفهوم process (پردازش) کاربر در Linux چیست؟

در لینوکس هر کاربر می‌تواند چندین پردازش هم‌زمان اجرا کند. این پردازش‌ها معمولاً شامل فعالیت‌هایی مثل اجرای برنامه، اتصال SSH، اجرای سرویس و اسکریپت‌ها هستند.

ساختار پردازش‌ها در لینوکس:

چرا باید پردازش‌های یک کاربر را Kill کنیم؟

این کار در سناریوهای زیر اهمیت دارد:

• مصرف سنگین منابع CPU توسط یک یوزر
• اسکریپت‌های Loop یا Crash شده
• پردازش‌های zombie یا defunct
• حملات داخلی کاربران یا Botها
• آزادسازی سریع منابع سرور

مزایا:

• آزادسازی RAM/CPU
• جلوگیری از Crash
• افزایش پایداری سرویس‌ها

معایب احتمالی:

• قطع شدن Session فعال
• از دست رفتن فایل‌های باز (Open Files)
• بهم خوردن Lockهای دیتابیس

پیش‌نیازهای kill کردن پردازش‌های یک کاربر

قبل از اجرای هر دستور، موارد زیر ضروری است:

• دسترسی root یا sudo
• آشنایی با مفهوم PID
• آگاهی از سرویس‌هایی که متعلق به همان کاربر هستند
• امکان مانیتورینگ منابع

روش‌های Kill کردن تمام Processهای یک کاربر

در این بخش، تمام روش‌های kill کردن پردازش‌های یک کاربر را بررسی می‌کنیم. این مرور جامع کمک می‌کند بسته به شرایط سرور و نوع پردازش‌ها، مناسب‌ترین دستور را انتخاب کنید و بدون آسیب به سرویس‌های حساس، کنترل کامل روی پردازش‌های کاربران داشته باشید. دستورهایی که در ادامه ذکر شده در تمام توزیع های لینوکس (Ubuntu, CentOS, Debian, AlmaLinux و…) قابل استفاده هستند.

1– استفاده از pkill (مناسب همه کاربران)

ساده‌ترین و امن‌ترین روش برای kill کردن همه پردازش‌های یک کاربر دستور pkill است کافی است این دستور را در ترمینال سرور لینوکسی خود وارد کنید.

pkill -u username

pkill -u username

• -u به معنای User است. مشخص می‌کند پردازش‌های کدام User (کاربر) هدف قرار گیرد.
• به صورت پیش‌فرض سیگنال 15 (SIGTERM) ارسال می‌شود.

تنها مشکلی که این دستور دارد این است که اگر پردازش به SIGTERM پاسخ ندهد، kill نمی‌شود.

2– killall (خاتمه فوری و اجباری)

killall پردازش‌ها را صرفاً بر اساس نام برنامه (نه نام کاربر) Kill می‌کند. این روش کمتر برای هدف‌گیری یک کاربر خاص استفاده می‌شود، اما گاهی در ترکیب با sudo کاربرد دارد. اگر می‌خواهید برنامه خاصی را برای یک کاربر ببندید از دستور زیر استفاده کنید.

killall -u username [process_name]

killall -u username [process_name]

به عنوان مثالKill کردن تمام پردازش‌های Apache متعلق به کاربر www-data به این صورت نوشته می شود.
sudo killall -u www-data apache2

کاربردهای دستور killall:

• زمانی که چند برنامه مشابه برای یک کاربر باز شده
• مناسب shutdown کردن برنامه‌ها

3– روش استاندارد لینوکسی با pgrep و kill

این روش دو مرحله‌ای، ابتدا PIDها را پیدا کرده و سپس آن‌ها را Kill می‌کند. این استانداردترین روش در لینوکس است:

1. پیدا کردن PIDها: دستور pgrep -u [username] لیست PIDهای متعلق به کاربر را برمی‌گرداند.
2. Kill کردن با دستور kill: استفاده از خروجی مرحله اول در دستور kill.

# Kill محترمانه (SIGTERM)

kill $(pgrep -u [username])

# Kill اجباری (SIGKILL) - توصیه شده برای پروسس‌های هنگ کرده

kill -9 $(pgrep -u [username])

# Kill محترمانه (SIGTERM)

kill $(pgrep -u [username])

# Kill اجباری (SIGKILL) - توصیه شده برای پروسس‌های هنگ کرده

kill -9 $(pgrep -u [username])

4– استفاده از ps و grep

این روش زمانی کاربرد دارد که بخواهید قبل از kill کردن پروسس در لینوکس، پردازش‌ها را دقیق بررسی کرده و کنترل کامل روی PIDها داشته باشید. با ps و grep می‌توانید پردازش‌های کاربر را فیلتر، تحلیل و سپس فقط موارد مشکل‌ ساز را به‌صورت هدفمند خاتمه دهید.

ps -u username

ps -u username

نمایش پردازش‌های کاربر:

ps -u username | awk '{print $1}'

ps -u username | awk '{print $1}'

kill کردن همه:

ps -u username | awk '{print $1}' | xargs kill -9

ps -u username | awk '{print $1}' | xargs kill -9

این روش انعطاف‌پذیرترین گزینه برای تحلیل عمیق وضعیت پردازش‌هاست.

اسکریپت آماده برای kill کردن همه پروسس‌های یک کاربر

این اسکریپت bash با دریافت نام کاربر، تمام PIDهای متعلق به آن کاربر را پیدا کرده و به‌صورت اجباری kill می‌کند. کافی است اسکریپت را ذخیره کرده و با دستور ./script.sh username اجرا کنید.

#!/bin/bash
user=$1
pids=$(pgrep -u $user)
for pid in $pids; do
  kill -9 $pid
  echo "Killed $pid"
done

#!/bin/bash
user=$1
pids=$(pgrep -u $user)
for pid in $pids; do
  kill -9 $pid
  echo "Killed $pid"
done

روش‌های حرفه‌ای مدیریت Session

مدیریت Session یکی از مهم‌ترین بخش‌های کنترل کاربران در لینوکس است؛ زیرا بسیاری از پردازش‌ها از طریق Session فعال یک کاربر ایجاد یا مدیریت می‌شوند. با شناخت نحوه پایان دادن Session و کنترل TTY، می‌توانید کاربران را بدون آسیب به سرویس‌های سیستم از محیط خارج کنید.

1- پایان دادن به Session کاربر

این دستور تمام Sessionهای مرتبط با یک کاربر را خاتمه می‌دهد و باعث می‌شود تمام پردازش‌های فعال او بسته شوند. این روش زمانی مناسب است که کاربر چندین SSH یا محیط Desktop فعال داشته باشد.

loginctl terminate-user username

loginctl terminate-user username

2- پیدا کردن TTY کاربر

این دستور کمک می‌کنند بدانید یک کاربر دقیقاً از کدام ترمینال، SSH یا محیط وارد سیستم شده است. شناسایی TTY اولین قدم برای پایان دادن امن یک Session است.

w
who

w
who

3- بستن Session مربوط به SSH

اگر تنها یک اتصال SSH خاص مشکل‌ساز شده باشد، می‌توانید دقیقاً همان TTY را kill کنید بدون اینکه سایر Sessionهای کاربر تحت تأثیر قرار بگیرند.

pkill -KILL -t pts/1

pkill -KILL -t pts/1

نحوه بررسی و مانیتورینگ پردازش‌های کاربر

این بخش به شما کمک می‌کند رفتار پردازش‌های یک کاربر را قبل و بعد از kill کردن پروسس در لینوکس بررسی کنید تا مطمئن شوید فرآیندهای حیاتی سرور تحت تأثیر قرار نگرفته‌اند. Audit همچنین امکان تحلیل خطاها و شناسایی الگوهای غیرعادی را در لاگ‌ها فراهم می‌کند.

بررسی پردازش‌های یک کاربر در journalctl

با این دستور می‌توانید تمام لاگ‌های سیستمی مربوط به یک کاربر خاص را مشاهده کنید. این ابزار برای بررسی خطاها، ردیابی فعالیت‌های مشکوک و تحلیل رفتار پردازش‌ها قبل و بعد از kill بسیار مفید است.

journalctl _UID=$(id -u username)

journalctl _UID=$(id -u username)

مانیتورینگ زنده

با دستورات top و htop می‌توانید پردازش‌های یک کاربر را به‌صورت لحظه‌ای مشاهده کنید و مصرف CPU و RAM هر پردازش را بررسی کنید. htop نسخه پیشرفته‌تر با رابط گرافیکی رنگی است که فیلتر و مدیریت پردازش‌ها را ساده‌تر می‌کند.

top -u username
htop

top -u username
htop

نکات مهم امنیتی kill user processes linux

• همیشه قبل از kill بررسی کنید آیا پردازش متعلق به سرویس سیستمی است.
• kill -9 را آخرین مرحله استفاده کنید.
• همیشه هنگام استفاده از sudo همراه با pkill یا kill -9، از صحت نام کاربر هدف مطمئن شوید. Kill کردن پروسس‌های root توسط یک کاربر عادی ممنوع است.
• پس از kill منابع سیستم را بررسی کنید:

free -h
iostat
df -h

free -h
iostat
df -h

مدیریت و بهینه‌سازی Memory / Zombie Processes

پروسس‌های زامبی توسط دستورات عادی kill قابل خاتمه نیستند. اما راهکار چیست؟

• راهکار: پروسس‌های زامبی توسط پروسس والد خود نگهداری می‌شوند. برای حذف آن‌ها، باید پروسس والد (Parent Process) را Kill کنید (با استفاده از pstree یا ps -f پروسس والد را پیدا کنید). در بسیاری از موارد، ری‌استارت کردن سرویس والد یا خود سیستم، پروسس‌های زامبی را حذف می‌کند.

جدول مقایسه روش‌ها:

نتیجه‌گیری؛ killall user linux

در انتها آموختید چگونه با روش‌های مختلف (از ساده‌ترین تا حرفه‌ای‌ترین) تمام پردازش‌های یک کاربر را در لینوکس kill کنید. همچنین آموختید هر دستور دقیقا چه کاری انجام می‌دهد و چه زمانی باید از آن استفاده کنید. با رعایت نکات امنیتی و استفاده از روش درست، می‌توانید بدون آسیب به سرویس‌های حیاتی سرور، پردازش‌های مشکل‌ساز را مدیریت کنید.
امیدوارم این مقاله از بلاگ وب‌داده برای شما مفید بوده باشد. در صورتی که سوالی در مورد اسکریپت‌های اتوماتیک Kill یا مدیریت منابع داشتید، می‌توانید در بخش نظرات با ما در ارتباط باشید.

سوالات متداول درباره kill کردن processهای کاربر در Linux